
Ο Φίλος και Δάσκαλος για μένα, αλλα και για πολλούς αλλους σπηλαιολόγους, Σταμάτης Κίρδης, μέλος της ΕΣΕ, το 1994 εξερεύνησε το βάραθρο του Προκόπημε βάθος -270 μέτρα, στο ορος Ολυμπος, κοντά στο χωριό Μίστρος στην Ευβοια. Διαβάζοντας την αναφορά του στο δελτίο της ΕΣΕ (μπορείτε να δείτε την αναφορά στο λίνκ που ακολουθεί)
http://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bssg/article/viewFile/6474/6262 θέλησα κάποια στιγμή, να κάνουμε μαζί με αλλους φίλους, που θα ειχαν κι αυτοί την ίδια επιθυμία, μια επίσκεψη σε αυτό το σπηλαιοβάραθρο. Μαζί με τον Σταμάτη και τον Παναγιώτη μια βδομάδα πρίν εντοπίσαμε ξανά την είσοδο του "Προκόπη". Απο εκείνη την ημέρα ειναι και το βίντεο που υπάρχει στην ανάρτηση. Η είσοδος στο σπ/βάραθρο εγινε το πρωϊ του Σαββάτου (16/4/2011) στις 10 το πρωϊ. Η ομάδα αποτελείτο απο 6 ατομα συνολικά και ο τελευταίος βγήκε στις 04.00 τα ξημερώματα της Κυριακής. Χαρακτηριστικό του σπ/βαράθρου ειναι οι πολλές και επικίνδυνες σάρες με πέτρες που υπάρχουν σε ολα τα πατάρια ανάμεσα στα συνεχόμενα πηγάδια μέχρι τα -200 μέτρα. Ετσι αυτό το καθιστούσε ιδιαίτερα επικίνδυνο, γιάτι μια πέτρα απο την είσοδο, μπορούσε να φτάσει κατ ευθείαν σε 200 μέτρα βάθος... με οτι αυτό συνεπάγεται... Μέχρι και το πατάρι πρίν το μεγάλο πηγάδι των 100 μέτρων, υπάρχει σταλακτιτικός διάκοσμος. Απ εκεί και κάτω, κύριο χρακτηριστικό, εκτός απο την έλλειψη διάκοσμου, ειναι τα πολύ σαθρά τοιχώματα, ειδικά στα τελευταία 70 μέτρα πρίν τον πυθμένα στα -270 μέτρα. Η ονομασία "Προκόπης" δόθηκε απο τον Σταμάτη το 1994 εξ αιτίας ενός τραγικού συμβάντος που είχε συμβεί στην διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου. Στο βάραθρο ειχε ριχτεί ενας κάτοικος απο το χωριό και τα οστά του βρέθηκαν και ανασύρθηκαν απο την εξερευνητική ομάδα απο βάθος 200 μέτρων και δόθηκαν στους συγγενείς για ταφή, οπως είχε ζητηθεί...
Υγ1 : Θα ηθελα να ευχαριστήσω τον Σταμάτη Κίρδη για την βοήθεια του στον εντοπισμό και τις συμβουλές του.
Υγ2 : Η ομάδα που κατέβηκε στου Προκόπη ηταν οι: Αγγελος Βλαχόπουλος, Παναγιώτης Γεωργίου, Παναγιώτης Δευτεραίος, Απόλλωνας Θρασυβουλίδης, Γεωργία Μπουρμπούλη και ο γράφων.
Θανάσης
Ξανθόπουλος