...και πέφτοντας οι σταγόνες του νερού από τους σταλακτίτες που στολίζουν απ άκρη σε άκρη όλη την σπηλιά, φτιάχνουν μια μελωδία μυστική και παράξενη... Θαρρείς και ειναι το κάλεσμα του Πάνα στις Νύμφες να τον ακολουθήσουν σε ένα ξέφρενο χορό στα σκοτεινά βάθη της σπηλιάς....
Θανάσης
Ξανθόπουλος
Με την βοήθεια και καθοδήγηση του αγαπητού συνάδελφου σπηλαιολόγου Μανόλη Μοσχολιδάκη πραγματοποιήσαμε κατάβαση στο μεταλλευτικό Φρέαρ "Νικίας". Το πηγάδι αυτό βρίσκεται σε υψόμετρο 236 μέτρα δίπλα σε παλιές μεταλλευτικές εγκαταστάσεις. Το βάθος του σήμερα ειναι μόνο 40 μέτρα, αλλα σίγουρα οταν λειτουργούσε, ηταν κατα πολύ βαθύτερο, πριν δεχτεί πλήθος απο οικιακά σκουπίδια και μπάζα! Στον "Νικία" υπήρχε μηχανισμός ανέλκυσης του μεταλλεύματος απο τις υπόγειες στοές εξόρυξης που υπήρχαν στην περιοχή. Οι διαστάσεις του φρέατος ειναι 6 μέτρα μήκος επί 2.5 πλάτος! Ειναι απο τα μεγαλύτερα σε διαστάσεις μεταλλευτικά πηγάδια που εχω δεί μέχρι στιγμής στο Λαύριο. Η ονομασία "Νικίας" του συγκεκριμένου πηγαδιού δεν ειναι καθόλου τυχαία και σχετίζεται με τις μεταλλευτικές εργασίες στην περιοχή του Λαυρίου.
Ας δούμε τι γράφει σχετικά για τον Αθηναίο Πολιτικό και Στρατηγό Νικία το wikipedia:
"Ο Νικίας κληρονόμησε από τον πατέρα του, Νικήρατο, μια ιδιαίτερη περιουσία, η οποία επενδύθηκε κυρίως στα αργυρωρυχεία του Λαυρίου. Λέγεται ότι ο Νικίας είχε περισσότερους από 1000 σκλάβους που εργάζονταν στα ορυχεία, τους οποίους επιστάτευε ο Θράκας Σωσίας.Ο Πλούταρχος δηλώνει ότι ο Νικίας ήταν επίσης υπερβολικά γενναιόδωρος με τον πλούτο του, χρησιμοποιώντας τα χρήματά του για τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες στην Αθήνα και χρηματοδοτώντας πολλές θρησκευτικές εκδηλώσεις."
Το συγκεκριμένο πηγάδι βέβαια δεν ειναι αρχαίο αλλα σύγχρονο και καμμία σχέση δεν φαίνεται να έχει με τον Αθηναίο Νικία και τις δραστηριότητες του στην περιοχή, αλλά η ονοματοδοσία, ηταν μάλλον εμπνευση, κάποιου η κάποιων υπευθύνων της Γαλλικής Εταιρείας C.F.M.L. (Compagnie Francaise des Mines du Laurium) που καθώς φαίνεται ηταν γνώστες και ισως και θαυμαστές, της ιστορίας του Αρχαίου Λαυρίου και των μεταλλείων του.
Θανάσης
Ξανθόπουλος
Μετά από πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου ¨ΜΗΛΙΝΑ Ονειρικό Χωριό¨ τα μέλη της Ε.Σ.Ε Γεωργία Μπουρμπούλη και Θανάσης Ξανθόπουλος, πήγαμε στην Μηλίνα του Νομού Μαγνησίας, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαρτίου, για να εξερευνήσουμε διάφορα σπήλαια και βάραθρα της ευρύτερης περιοχής.
Τα δραστήρια μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου της Μηλίνας είχαν από καιρό συλλέξει πληροφορίες και είχαν κάνει προσωπικές έρευνες (ψαχτήρι) για τον εντοπισμό σπηλαίων και βαράθρων που υπάρχουν στην περιοχή τους, με σκοπό την προστασία και ανάδειξη τους, ως μέρος της τοπικής πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του τόπου.
Δυστυχώς δεν είναι κι εκεί λίγα τα φαινόμενα καταστροφής των σπηλαίων, κυρίως από απόθεση απορριμμάτων ...; Στην διάρκεια του πολύ ενδιαφέροντος αυτού διημέρου εξερευνήθηκαν τα κάτωθι σπήλαια και βάραθρα:
Επίσης μεταβήκαμε στην περιοχή του Ξηρόκαμπου, όπου υπάρχουν 2 καταβόθρες.
Το υψόμετρο της περιοχής εκεί είναι αρκετά χαμηλό μόλις 21 μέτρα η είσοδος της πρώτης καταβόθρας και 19 μέτρα της δεύτερης. Η μία μάλιστα καταβόθρα είχε χρήση ως ¨Ψυγείο¨ κάποτε, λόγω του παγωμένου αέρα που έβγαινε απο το στόμιο της, αλλά σήμερα είναι κλειστή από φερτά υλικά, όπως επίσης κλειστή είναι και η είσοδος της άλλης καταβόθρας.
Η μεταξύ τους απόσταση είναι σε ευθεία 200μέτρα περίπου και η απόσταση από την θάλασσα όπου και κατέληγαν παλαιότερα τα νερά τους, είναι περίπου 1200 μέτρα.
Υπάρχει μια σκέψη να γίνει μια προσπάθεια διάνοιξης για να μπορέσουμε να εξερευνήσουμε αυτές τις δύο καταβόθρες. Στα σχέδια μας ήταν να εξερευνήσουμε ακόμα ένα σπηλαιοβάραθρο στο Παλαιόκαστρο που είναι γνωστό από παλιά και έχει βάθος 25 μέτρα περίπου (υπολογισμός με ρίψη πέτρας), για το οποίο υπάρχουν αναφορές πως έχουν κατέβει κάποιοι ντόπιοι με ανεμόσκαλα και περιέγραψαν πως έχει διάκοσμο και υπάρχουν δύο στενοί διάδρομοι τους οποίους δεν ερεύνησαν. Δυστυχώς όμως κάποιος έριξε στο πρώτο πατάρι του σπηλαιοβαράθρου σε βάθος 5 μέτρων ένα σκύλο και ένα τσουβάλι με εντόσθια ζώων με αποτέλεσμα η οσμή που αναδυόταν να κάνει την κάθε προσπάθεια κατάβασης πολύ δύσκολη.
Έτσι το αφήσαμε για την επόμενη επίσκεψή μας στην περιοχή ελπίζοντας πως οι συνθήκες θα είναι πιο κατάλληλες ...; Ήδη κατά την παραμονή μας μάθαμε και για την ύπαρξη κι άλλων βαράθρων και σπηλαίων στην περιοχή αλλά ο χρόνος μας ήταν πολύ περιορισμένος, έτσι θα κανονίσουμε μια επίσκεψη στο μέλλον για την συνέχιση των εξερευνήσεων.
Τέλος θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς όλους τους κατοίκους για την φιλοξενία τους και την πολύτιμη βοήθεια τους, τα μέλη του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου "ΜΗΛΙΝΑ Ονειρικό Χωριό" και ειδικότερα τους
κ.Νίκο Μπαζάνη, κ.Κώστα Γκουτζίνη, κα.Φούλα Βαϊτση, κ.Στάθη Τσιμιτρέα, κ.Νίκο Πανούκλα και κ.Μπάμπη Μαντούδη.
*Τιμητικά μιας και κάποια από τα σπήλαια δεν είχαν ονομασία δώσαμε σε 2 από αυτά, ( Φούλας και Γκουτζίνη) τα ονόματα των ανθρώπων που μας τα υπέδειξαν.
Κείμενο (Γεωργία Μπουρμπούλη)
Φωτογραφίες (Θανάσης Ξανθόπουλος)
Το Σάββατο 27/2/2010 μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και του Ποσειδώνα πραγματοποιήσαμε εξερεύνηση σε ένα σπηλαιοβάραθρο άγνωστο σε εμάς, κατόπιν υπόδειξης του, από τον κ. Αντώνη Δρίβα, κτηνοτρόφο της περιοχής. Ο κ. Δρίβας το είχε κατέβει αρκετές φορές μιας και συχνά χρειάστηκε να βγάλει από μέσα ζώα από το κοπάδι του που είχαν πέσει μέσα. Ο ίδιος μας ανέφερε πως στην μια πλευρά του σπηλαίου υπήρχε ένα μικρό κατέβασμα στο οποίο δεν είχε μπει και δεν ήξερε αν το σπήλαιο συνέχιζε κι άλλο. Έτσι ακούγοντας αυτά αποφασίσαμε να το εξερευνήσουμε και εκείνος πολύ πρόθυμα μας οδήγησε πολύ κοντά στην τοποθεσία που βρίσκεται. Το σπηλαιοβάραθρο αυτό βρίσκεται σχετικά κοντά με την γνωστή Τρύπα του Βοριά. Το ονομάσαμε Σπηλαιοβάραθρο στην Στέρνα επειδή πολύ κοντά του και δίπλα στην ρεματιά που βρίσκεται υπάρχει μια παλιά πετρόκτιστη στέρνα. Αν και ρωτήσαμε μήπως το σπήλαιο έχει κάποια ονομασία, από τους ντόπιους, μας απάντησαν αρνητικά και έτσι το βαφτίσαμε εμείς... Μετά από μια μικρή αλλά απότομη κατάβαση 4 μέτρων βρεθήκαμε σε έναν θάλαμο με διαστάσεις 8 μέτρα μήκος και 3 περίπου πλάτος. Μέσα στην αίθουσα αυτή σε ένα μικρό κοίλωμα υπάρχει μια φωλιά Μπούφων που λίγο τρομαγμένοι η αλήθεια χώθηκαν πιο βαθιά σε μια εσοχή και κάθονταν ακίνητοι περιμένοντας να έρθει να φύγουμε και να τους αφήσουμε στην ηρεμία και την ησυχία τους ...; Στην Βόρεια πλευρά της αίθουσας αυτής υπάρχει ένα μικρό κατέβασμα που φαινόταν να οδηγεί σε βαθύτερο επίπεδο αλλά ήταν πολύ στενό για να περάσουμε. Έτσι ξεκινήσαμε αρχικά με τα σπηλαιολογικά σφυριά του αρματώματος και μετά με μια βαριοπούλα να προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα μεγαλύτερο πέρασμα. Τελικά μετά από προσπάθειες περίπου 2 ωρών πρώτος ο Αγγελος Βλαχόπουλος και κατόπιν ο Νίκος Μουντζούρης κατάφεραν να μπουν και να κατέβουν στα ενδότερα του σπηλαίου. Κατέβηκαν συνολικά 15 μέτρα και βρήκαν μια μικρή αίθουσα 15 μέτρων μήκους και 3 μέτρων πλάτους με λίγο σχετικά διάκοσμο χωρίς κάτι άλλο ιδιαίτερο. Φτιάχτηκε ένα πρόχειρο σκαρίφημα και από την Εφορο Αρχείου δόθηκε στο Σπηλαιοβάραθρο στην Στέρνα το ΑΣΜ 10084.
*Τα μέλη της ομάδας εξερεύνησης ηταν απο Ε.Σ.Ε οι: Αγγελος Βλαχόπουλος, Θανάσης Ξανθόπουλος, Γιάννης Τσακανίκας και Αλέξανδρος Τσεκούρας και απο τον Ποσειδώνα οι: Στάυρος Αποσπόρης, Χρήστος Κιοσέογλου, Νίκος Μουτζούρης και Γιώργος Ξηνταβελόνης.
Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ
ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ! ΜΙΑ ΘΡΑΚΕΙΑ ΔΥΟ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΚΑΙ 15 ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΟΙ! ΣΚ 23-24/1/2010
ΘΑΝΑΣΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΤΤΙΚΗ - ΑΘΗΝΑ
Το προφίλ μου
ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΦΥΣΗΣ ¨ΣΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΠΗΛΑΙΑ¨ ( ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΘΗΣΕΑ ΤΗΣ Ε.Σ.Ε ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΠΗ.ΝΑ)
